Buurtbewoners uit de omgeving van het Rotterdamse Johannes de Vouplein zijn nog niet van de schrik bekomen.
Op klaarlichte dag is daar gistermiddag een medebewoner met een pistool in zijn nek geschoten. Op zich al verschikkelijk, maar de schietpartij vond ook nog eens plaats vlak voor een kinderdagverblijf. Tientallen kinderen waren getuige van de moord en de dramatische nasleep.
Bron: Twentsche courant Tubantia (9 Januari 2008)
Mijn mening:
Ik vind erg dat ze een moord plegen voor een kinderdagverblijf. De kinderen zien dat en denken dat het normaal is. Sommige kinderen zijn bang/huilen.
Wat moet je op zo'n moment doen als het voor het kinderdagverblijf gebeurt en jij bent daar als leidster? hoe komt je de kinderen dit uitleggen en eventueel troosten. Hoe moet je dit verklaren?
Posts tonen met het label Brainstormen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Brainstormen. Alle posts tonen
20.12.07
Blauw handjes en voetjes
Er was een kindje op het kinderdagverblijf bij mij en die had helemaal blauw/paarse handen en voeten. We schrokken heel erg toen we het zagen.
Waar komt dat door dat die handjes en voetjes zo blauw/paars waren?
Is het een ziekte? Nee toch?
Kun je het verhelpen?
Waar komt dat door dat die handjes en voetjes zo blauw/paars waren?
Is het een ziekte? Nee toch?
Kun je het verhelpen?
13.12.07
Kinderen uit huis plaatsen bij kindermishandeling
Discussie:
Kinderen moeten zo snel mogelijk uit huis geplaatst worden als ze mishandeld worden:
De helft van de groep vind dat het mishandelde kind niet direct uit huis geplaatst moet worden. En de andere helft vind van wel
Waarom niet:
Ze moeten eerst kijken of het kind erg mishandeld wordt en als het door de ouders gedaan wordt of door een broertje, zusje of familie.
Als het door de ouders, zusje of broertje wordt gedaan dan moet je ze hulp aanbieden. Je kunt dan het kind er altijd nog uitplaatsen als de therapie of dergelijke niet helpt. Het kind kun namelijk niet eerst bij de ouders weghalen en later er toch weer terug plaatsen omdat je niet wist of de therapie hielp.
Waarom wel:
Een mishandeld kind lijd pijn. Om het kind te beschermen haal je het weg bij de personen die het kind mishandelen. Zo krijgt het kind rust. Het is weg en kan het probleem proberen te verwerken.
Maar het kind weghalen bij de ouders is een ramp. Een kind houdt van zijn of haar ouders. Of ze hem of haar nou pijn doen of niet. Ze zijn loyaal tegen ouders. Als een ouder wat doet dan vergeef je hem toch weer, omdat het je vader of moeder bijvoorbeeld is.
Zelf ben je ook zo tegen je ouders, want als je vader een keer hard tegen je schreeuwt en je hebt al herhaaldelijke keren tegen hem gezegd:" Nu moet je ophouden, want dat is niet normaal." Maar naar die kleine ruzie vergeef je hem toch weer, omdat het je vader is.
Ik vind dat je kinderen die mishandeld worden niet direct uit huis moet plaatsen. Je moet zijn of haar ouders eerst therapie geven zodat ze hun probleem kunnen proberen op te lossen. Daarna kun je het kind nog uit huis plaatsen als de ouders niet mee willen werken of dat de therapie niet helpt.
Kinderen moeten zo snel mogelijk uit huis geplaatst worden als ze mishandeld worden:
De helft van de groep vind dat het mishandelde kind niet direct uit huis geplaatst moet worden. En de andere helft vind van wel
Waarom niet:
Ze moeten eerst kijken of het kind erg mishandeld wordt en als het door de ouders gedaan wordt of door een broertje, zusje of familie.
Als het door de ouders, zusje of broertje wordt gedaan dan moet je ze hulp aanbieden. Je kunt dan het kind er altijd nog uitplaatsen als de therapie of dergelijke niet helpt. Het kind kun namelijk niet eerst bij de ouders weghalen en later er toch weer terug plaatsen omdat je niet wist of de therapie hielp.
Waarom wel:
Een mishandeld kind lijd pijn. Om het kind te beschermen haal je het weg bij de personen die het kind mishandelen. Zo krijgt het kind rust. Het is weg en kan het probleem proberen te verwerken.
Maar het kind weghalen bij de ouders is een ramp. Een kind houdt van zijn of haar ouders. Of ze hem of haar nou pijn doen of niet. Ze zijn loyaal tegen ouders. Als een ouder wat doet dan vergeef je hem toch weer, omdat het je vader of moeder bijvoorbeeld is.
Zelf ben je ook zo tegen je ouders, want als je vader een keer hard tegen je schreeuwt en je hebt al herhaaldelijke keren tegen hem gezegd:" Nu moet je ophouden, want dat is niet normaal." Maar naar die kleine ruzie vergeef je hem toch weer, omdat het je vader is.
Ik vind dat je kinderen die mishandeld worden niet direct uit huis moet plaatsen. Je moet zijn of haar ouders eerst therapie geven zodat ze hun probleem kunnen proberen op te lossen. Daarna kun je het kind nog uit huis plaatsen als de ouders niet mee willen werken of dat de therapie niet helpt.
Zijn sommige kinderen dom?
We hebben in de klas een discussie gehad over dit onderwerp:
Zijn sommige kinderen dom?
Wat is dom? Is dom dat je niet kunt leren of juist dat je niet wilt leren?
Kinderen willen soms niet leren, omdat ze andere dingen willen doen. Bijv. spelletjes spelen op de computer en niet het huiswerk maken. Ze hebben de kans om een goede opleiding te doen, maar willen het niet doen. Deze kinderen zij niet dom, maar ze zijn dom bezig.Dit is dat je er later misschien spijt van krijgt en dan denkt of zegt: Wat ben ik toen toch dom geweest. Als ik meer mijn best had gedaan dan had ik nu een mooie diploma.
Dit is hetzelfde als dat je met de fiets tegen een stilstaande auto op fietst. Na de tijd zeg je ook: Oh wat was ik dom. Dit is niet dat je telkens dom bent. Dit gaat om een moment dat je dom bezig bent en dat je beter had moeten kijken.
Mensen met een verstandelijke handicap zijn ook niet dom. Zij zijn goed voor wie ze zijn. Ze kunnen misschien niet goed leren, maar ze zijn misschien juist weer goed in andere dingen. Bijv. hardlopen of fietsen. Zo heb je dat ook met mensen zonder een handicap. Sommige zijn goed in talen en anderen in wiskunde, weer andere in koken en andere in luisteren enz.
Niemand in de groep is naar de discussie er over eens.
Niemand is dom!!
Iedereen is goed in wat hij of zij het liefst doet en wat hij of zij ook kan. Iedereen heeft zijn eigen specaliteiten!!
Zijn sommige kinderen dom?
Wat is dom? Is dom dat je niet kunt leren of juist dat je niet wilt leren?
Kinderen willen soms niet leren, omdat ze andere dingen willen doen. Bijv. spelletjes spelen op de computer en niet het huiswerk maken. Ze hebben de kans om een goede opleiding te doen, maar willen het niet doen. Deze kinderen zij niet dom, maar ze zijn dom bezig.Dit is dat je er later misschien spijt van krijgt en dan denkt of zegt: Wat ben ik toen toch dom geweest. Als ik meer mijn best had gedaan dan had ik nu een mooie diploma.
Dit is hetzelfde als dat je met de fiets tegen een stilstaande auto op fietst. Na de tijd zeg je ook: Oh wat was ik dom. Dit is niet dat je telkens dom bent. Dit gaat om een moment dat je dom bezig bent en dat je beter had moeten kijken.
Mensen met een verstandelijke handicap zijn ook niet dom. Zij zijn goed voor wie ze zijn. Ze kunnen misschien niet goed leren, maar ze zijn misschien juist weer goed in andere dingen. Bijv. hardlopen of fietsen. Zo heb je dat ook met mensen zonder een handicap. Sommige zijn goed in talen en anderen in wiskunde, weer andere in koken en andere in luisteren enz.
Niemand in de groep is naar de discussie er over eens.
Niemand is dom!!
Iedereen is goed in wat hij of zij het liefst doet en wat hij of zij ook kan. Iedereen heeft zijn eigen specaliteiten!!
10.12.07
Wat moet ik doen bij een onverzorgd kind?
Leidster van een kinderdagverblijf vertelt:Een kind uit mijn groep ziet er onverzorgd uit als het wordt gebracht door de ouders en ruikt niet altijd fris.Moet ik hier iets over zeggen tegen de ouders?Mag ik hier uberhaupt wel iets over zeggen tegen de ouders?Stel dat ik het ga zeggen, hoe moet ik dat dan doen en wanneer?Jeetje, wat is dit lastig!
Dit stond op de weblog van Anke. (http://avandeven.blogspot.com/)
Mijn mening hierover
Ik zou het eerst overleggen met mijn collega's. Of zij ook vinden dat het kind er onverzorgt uitziet en niet fris.
Ik zou ook met hen er over hebben of ik het moet melden bij de ouders enz. Dan kun je meerdere meningen horen. Misschien dat dat het makkelijker maakt om de keuze te maken of je het moet melden of niet.
Ik denk dat je het wel mag melden bij de ouders, want misschien zien zij het ook wel, maar weten ze niet wat ze er mee moeten doen en willen ze graag hulp maar durven ze het niet te zeggen. Je moet het alleen wel duidelijk maken dat het jouw'n mening is. Het kan ook zijn dat de ouders er anders over denken en er nu op gaan letten.
Ik zou het eerst overleggen en daarna melden bij de ouders. Wanneer je dit het beste kunt doen is als een ouder niet te gehaast is om weg te komen.
Als je dit in het begin van de dag doet dan kunnen ouders het verkeerd opvangen omdat ze haast hebben. Je kunt dit het beste aan het eind van de dag doen. (Wanneer het kind opgehaald wordt). Zo hebben jullie iets meer tijd en kunnen jullie er rustig overpraten. En kun je het duidelijker uitleggen aan de ouder wat je bedoelt.
Dit stond op de weblog van Anke. (http://avandeven.blogspot.com/)
Mijn mening hierover
Ik zou het eerst overleggen met mijn collega's. Of zij ook vinden dat het kind er onverzorgt uitziet en niet fris.
Ik zou ook met hen er over hebben of ik het moet melden bij de ouders enz. Dan kun je meerdere meningen horen. Misschien dat dat het makkelijker maakt om de keuze te maken of je het moet melden of niet.
Ik denk dat je het wel mag melden bij de ouders, want misschien zien zij het ook wel, maar weten ze niet wat ze er mee moeten doen en willen ze graag hulp maar durven ze het niet te zeggen. Je moet het alleen wel duidelijk maken dat het jouw'n mening is. Het kan ook zijn dat de ouders er anders over denken en er nu op gaan letten.
Ik zou het eerst overleggen en daarna melden bij de ouders. Wanneer je dit het beste kunt doen is als een ouder niet te gehaast is om weg te komen.
Als je dit in het begin van de dag doet dan kunnen ouders het verkeerd opvangen omdat ze haast hebben. Je kunt dit het beste aan het eind van de dag doen. (Wanneer het kind opgehaald wordt). Zo hebben jullie iets meer tijd en kunnen jullie er rustig overpraten. En kun je het duidelijker uitleggen aan de ouder wat je bedoelt.
26.11.07
Kindermishandeling
Wanneer meld je het?
Als een kind mishandeld wordt moet je dit melden, maar hoe merk je dat een kind mishandeld wordt? Hoe weet je of een kind mishandeld wordt?
Meld je dit direct aan het AMK (Advies -en Meldpunt Kindermishandeling) of bespreek je dit eerst met je collega's, de ouders enz. ?
Antwoord:
Leidsters op kindercentra’s hebben intensief contact met de kinderen in hun groep. Ze spreken ook regelmatig de ouders. De kindercentra’s zijn de belangrijkste plaats waar signaleert kan worden dat een kind zich niet goed ontwikkelt, of dat ouders ondersteuning nodig hebben bij het opvoeden van de kind. Kindercentra’s gebruiken ook een meldcode. De meldcode legt vast wat de rol en de verantwoordelijkheden zijn van beroepskrachten wanneer er een vermoeden van kindermishandeling is. Zo’n meldcode ziet er als volgt uit:
Fase 1: **De leidster heeft een vermoeden**
De leidster observeert en vraagt ook aan andere collega’s als ze het kind willen observeren.De observatie wordt vastgelegd in een observatieschema. De haal en brengcontacten kunnen extra aandacht krijgen. Naar aanleiding van de info die ze heeft verzameld besluit de leidster met de leidinggevende te gaan praten.
Fase 2: **De leidster bespreekt het onderbouwde vermoeden in een overleggroep**
Er wordt een overleggroep samengesteld uit leidster van de groep waar het kind in zit of van collega’s die een broertje of zusje van het kind in de groep heeft. In een overleggroep worden de zorgen van het kind besproken. Er wordt een plan gemaakt om extra info te krijgen over het kind en de thuissituatie.
Fase 3: ** Het uitvoeren van een plan van aanpak**
Er wordt contact opgenomen met het AMK. Je kunt de volgende vragen stellen bij het AMK:
> Zijn de signalen die we hebben reden om aan kindermishandeling te denken
> Waar kunnen we nog meer opletten?
> Hoe kunnen we nu het beste met het kind en zijn ouders omgaan?
> Hoe kunnen we onze zorgen het beste met de ouder bespreken?Er kan een gesprek aan gegaan worden met de ouders van het kind. Ze bespreekt concreet wat ze ziet aan het kind en vraagt de ouders als zij dit herkennen. Het woord kindermishandeling wordt niet genoemd. Na ong. een maand worden alle gegevens van het kind besproken in een overleggroep.
Fase 4: **Beslissing**
Na de uitvoering van het plan. Wordt er een beslissing genomen met de overleggroep. Er zijn 3 mogelijke beslissingen.
> Het vermoeden van kindermishandeling kan niet onderbouwd worden.
> Op basis van de gegevens blijft er ernstige twijfels bestaan of er sprake is van kindermishandeling.
> Op basis van de gegevens blijft het vermoeden van kindermishandeling bestaan.
Fase 5: **Handelen**
Als de vermoedens niet onderbouwd kan worden dan wordt alle gegevens verzameld en vernietigd. De zaak is dan afgesloten. Na het gesprek met de ouders ben je er achter gekomen dat zij zich ook zorgen maken. Ze worden dan doorverwezen naar een instantie die hen verder kan helpen.Als er sprake is van ernstige twijfel blijft bestaan of er sprake is van kindermishandeling wordt er een extra observatieperiode afgesproken. Als de vermoedens blijven bestaan wordt er een melding gemaakt bij het AMK.
Fase 6: **Evaluatie**
Bij de evaluatie komt aan de orde:
> Hebben we nog iets over het hoofd gezien?
> Hebben we de juiste mensen er bij betrokken?
> Hebben we voldoende tijd uitgetrokken voor de gesprekken met de ouders?
> Hebben we op tijd het AMK erbij betrokken?Er wordt zo nodig verbeteringen in de procedure afgesproken.
Fase 7: **Nazorg**
De leidsters blijven alert op het welzijn van het kind. Als er extra signalen en zorgen zijn dan wordt er opnieuw contact opgenomen met het AMK.Preventie van kindermishandelingPreventiecampagnes worden regelmatig landelijk geven. Dit is om te voorkomen dat er meer kinderen worden mishandeld en dat er meer meldingen gedaan worden over kindermishandeling.Er kan meer gedaan worden tegen kindermishandeling dan alleen een preventiecampagne. Een groepsleidster kan een kind weerbaar maken. Complimentjes geven en positieve dingen die het kind in zich heeft waarderen. De kinderen krijgen zo zelfrespect. Dit heeft veel effect op het kind, want bij seksueel misbruik is het bekent dat de eerste mondige reactie van het kind beslissend is voor de dader om niet door te gaan. Tijdens een spel leer je het kind de regels voor (seksueel) gedrag. Bijvoorbeeld: De kinderen moeten nooit iets doen onder dwang. Dit kan helpen om mishandeling te voorkomen, want de kinderen hebben immers recht op een veilige omgeving om op te groeien. Het advies- en meldpunt kindermishandeling Het AMK bestaat ervoor om te zorgen dat mishandelde kinderen en hun ouders hulp krijgen. Je kunt bij het AMK alle soorten mishandeling melden, maar je kunt er ook om advies vragen. Bij advies moet een instelling zelf actie ondernemen , maar bij een melding neemt het AMK de zaak over en gaat er een brief naar de ouders. Ze vragen altijd wel als het intern is besproken. MeldingAls je een melding van kindermishandeling maakt bij het AMK moet je zo concreet mogelijk zeggen wat je adres, telefoon nummer is. Om welk kind het gaat, wat je verdenkingen zijn.Het AMK stuurt dan een brief naar de ouders van het kind. Hierin staat dat het kinderdagverblijf, peuterspeelzaal of enz. zich zorgen maken over het kind en dat het AMK daarom met hen komt praten. Het resultaat wordt terug gerapporteerd aan de melder.Als het om een ernstige verdenking gaat kan het AMK eerst contact opnemen met de huisarts of consultatiebureau of als een familielid, buurvrouw of een anonieme melding betreft, kan het meldpunt eerst contact opnemen bij het kinderdagverblijf/ peuterspeelzaal voor extra achtergrondinformatie. Als het vooronderzoek tot niets uitsluit dan krijgt een ouders wel een brief, maar geen onderzoek. De melding wordt dan vernietigd. Als er twijfels zijn bij het AMK , maar niet genoeg gronden zijn om iets te ondernemen dan blijft het dossier bewaard.
Voorbeeld van een onderzoek:
Een leidster dacht dat een peuter werd misbruikt. Ze maakte zich zorgen, doordat het kind voortdurend seksueel getinte opmerkingen, had geïrriteerde geslachtsdelen en beschreef in details zaken waar een kind van die leeftijd normaal gesproken niets van weet. Er werd een neutraal gesprek gevoerd met de ouders zonder dat de ouders worden beschuldigd. De ouders reageerden heel verontwaardigd en stopte alle signalen weg. Het kind zou een infectie hebben.Niet veel later werd het meisje thuis gehouden. Het AMK werd ingeschakeld, dat na onderzoek werk van de zaak maakte. Gevolgen van kindermishandeling*Tijdens de jeugd* Iedere week overlijdt er wel een kind aan de gevolgen van kindermishandeling. Kindermishandeling is een ernstig probleem. Het leven van een kind dat mishandeld wordt is geen pretje. Het is voor het kind een gevecht om te overleven, het geweld te ontlopen en er het beste van te maken. De kinderen hebben recht op bescherming en hulp van iedereen die met het kind te maken heeft. De schade kan beperkt blijven als er zo vroeg mogelijk hulp geboden wordt, maar dit is niet altijd mogelijk.
Als een kind mishandeld wordt moet je dit melden, maar hoe merk je dat een kind mishandeld wordt? Hoe weet je of een kind mishandeld wordt?
Meld je dit direct aan het AMK (Advies -en Meldpunt Kindermishandeling) of bespreek je dit eerst met je collega's, de ouders enz. ?
Antwoord:
Leidsters op kindercentra’s hebben intensief contact met de kinderen in hun groep. Ze spreken ook regelmatig de ouders. De kindercentra’s zijn de belangrijkste plaats waar signaleert kan worden dat een kind zich niet goed ontwikkelt, of dat ouders ondersteuning nodig hebben bij het opvoeden van de kind. Kindercentra’s gebruiken ook een meldcode. De meldcode legt vast wat de rol en de verantwoordelijkheden zijn van beroepskrachten wanneer er een vermoeden van kindermishandeling is. Zo’n meldcode ziet er als volgt uit:
Fase 1: **De leidster heeft een vermoeden**
De leidster observeert en vraagt ook aan andere collega’s als ze het kind willen observeren.De observatie wordt vastgelegd in een observatieschema. De haal en brengcontacten kunnen extra aandacht krijgen. Naar aanleiding van de info die ze heeft verzameld besluit de leidster met de leidinggevende te gaan praten.
Fase 2: **De leidster bespreekt het onderbouwde vermoeden in een overleggroep**
Er wordt een overleggroep samengesteld uit leidster van de groep waar het kind in zit of van collega’s die een broertje of zusje van het kind in de groep heeft. In een overleggroep worden de zorgen van het kind besproken. Er wordt een plan gemaakt om extra info te krijgen over het kind en de thuissituatie.
Fase 3: ** Het uitvoeren van een plan van aanpak**
Er wordt contact opgenomen met het AMK. Je kunt de volgende vragen stellen bij het AMK:
> Zijn de signalen die we hebben reden om aan kindermishandeling te denken
> Waar kunnen we nog meer opletten?
> Hoe kunnen we nu het beste met het kind en zijn ouders omgaan?
> Hoe kunnen we onze zorgen het beste met de ouder bespreken?Er kan een gesprek aan gegaan worden met de ouders van het kind. Ze bespreekt concreet wat ze ziet aan het kind en vraagt de ouders als zij dit herkennen. Het woord kindermishandeling wordt niet genoemd. Na ong. een maand worden alle gegevens van het kind besproken in een overleggroep.
Fase 4: **Beslissing**
Na de uitvoering van het plan. Wordt er een beslissing genomen met de overleggroep. Er zijn 3 mogelijke beslissingen.
> Het vermoeden van kindermishandeling kan niet onderbouwd worden.
> Op basis van de gegevens blijft er ernstige twijfels bestaan of er sprake is van kindermishandeling.
> Op basis van de gegevens blijft het vermoeden van kindermishandeling bestaan.
Fase 5: **Handelen**
Als de vermoedens niet onderbouwd kan worden dan wordt alle gegevens verzameld en vernietigd. De zaak is dan afgesloten. Na het gesprek met de ouders ben je er achter gekomen dat zij zich ook zorgen maken. Ze worden dan doorverwezen naar een instantie die hen verder kan helpen.Als er sprake is van ernstige twijfel blijft bestaan of er sprake is van kindermishandeling wordt er een extra observatieperiode afgesproken. Als de vermoedens blijven bestaan wordt er een melding gemaakt bij het AMK.
Fase 6: **Evaluatie**
Bij de evaluatie komt aan de orde:
> Hebben we nog iets over het hoofd gezien?
> Hebben we de juiste mensen er bij betrokken?
> Hebben we voldoende tijd uitgetrokken voor de gesprekken met de ouders?
> Hebben we op tijd het AMK erbij betrokken?Er wordt zo nodig verbeteringen in de procedure afgesproken.
Fase 7: **Nazorg**
De leidsters blijven alert op het welzijn van het kind. Als er extra signalen en zorgen zijn dan wordt er opnieuw contact opgenomen met het AMK.Preventie van kindermishandelingPreventiecampagnes worden regelmatig landelijk geven. Dit is om te voorkomen dat er meer kinderen worden mishandeld en dat er meer meldingen gedaan worden over kindermishandeling.Er kan meer gedaan worden tegen kindermishandeling dan alleen een preventiecampagne. Een groepsleidster kan een kind weerbaar maken. Complimentjes geven en positieve dingen die het kind in zich heeft waarderen. De kinderen krijgen zo zelfrespect. Dit heeft veel effect op het kind, want bij seksueel misbruik is het bekent dat de eerste mondige reactie van het kind beslissend is voor de dader om niet door te gaan. Tijdens een spel leer je het kind de regels voor (seksueel) gedrag. Bijvoorbeeld: De kinderen moeten nooit iets doen onder dwang. Dit kan helpen om mishandeling te voorkomen, want de kinderen hebben immers recht op een veilige omgeving om op te groeien. Het advies- en meldpunt kindermishandeling Het AMK bestaat ervoor om te zorgen dat mishandelde kinderen en hun ouders hulp krijgen. Je kunt bij het AMK alle soorten mishandeling melden, maar je kunt er ook om advies vragen. Bij advies moet een instelling zelf actie ondernemen , maar bij een melding neemt het AMK de zaak over en gaat er een brief naar de ouders. Ze vragen altijd wel als het intern is besproken. MeldingAls je een melding van kindermishandeling maakt bij het AMK moet je zo concreet mogelijk zeggen wat je adres, telefoon nummer is. Om welk kind het gaat, wat je verdenkingen zijn.Het AMK stuurt dan een brief naar de ouders van het kind. Hierin staat dat het kinderdagverblijf, peuterspeelzaal of enz. zich zorgen maken over het kind en dat het AMK daarom met hen komt praten. Het resultaat wordt terug gerapporteerd aan de melder.Als het om een ernstige verdenking gaat kan het AMK eerst contact opnemen met de huisarts of consultatiebureau of als een familielid, buurvrouw of een anonieme melding betreft, kan het meldpunt eerst contact opnemen bij het kinderdagverblijf/ peuterspeelzaal voor extra achtergrondinformatie. Als het vooronderzoek tot niets uitsluit dan krijgt een ouders wel een brief, maar geen onderzoek. De melding wordt dan vernietigd. Als er twijfels zijn bij het AMK , maar niet genoeg gronden zijn om iets te ondernemen dan blijft het dossier bewaard.
Voorbeeld van een onderzoek:
Een leidster dacht dat een peuter werd misbruikt. Ze maakte zich zorgen, doordat het kind voortdurend seksueel getinte opmerkingen, had geïrriteerde geslachtsdelen en beschreef in details zaken waar een kind van die leeftijd normaal gesproken niets van weet. Er werd een neutraal gesprek gevoerd met de ouders zonder dat de ouders worden beschuldigd. De ouders reageerden heel verontwaardigd en stopte alle signalen weg. Het kind zou een infectie hebben.Niet veel later werd het meisje thuis gehouden. Het AMK werd ingeschakeld, dat na onderzoek werk van de zaak maakte. Gevolgen van kindermishandeling*Tijdens de jeugd* Iedere week overlijdt er wel een kind aan de gevolgen van kindermishandeling. Kindermishandeling is een ernstig probleem. Het leven van een kind dat mishandeld wordt is geen pretje. Het is voor het kind een gevecht om te overleven, het geweld te ontlopen en er het beste van te maken. De kinderen hebben recht op bescherming en hulp van iedereen die met het kind te maken heeft. De schade kan beperkt blijven als er zo vroeg mogelijk hulp geboden wordt, maar dit is niet altijd mogelijk.
Abonneren op:
Posts (Atom)